Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Από Δευτέρα....

..από βδομάδα, από τον άλλο μήνα. Πόσα έχουμε πεί οτι θα αλλάξουμε και τελικά τί κάναμε;; Από κακές εθιστικές συνήθειες (τσιγάρο, ποτό) μέχρι λανθασμένες στάσεις ζωής...
Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι λίγο-πολύ όλοι το έχουμε κάνει ή τουλάχιστον το 'χουμε σκεφτεί, η ουσία είναι αν τελικά έγινε πράξη ή απλά μείναμε στα ίδια. Η προσωπική μου άποψη και εμπειρία λέει πως όταν φτάσεις στη στιγμή απλά να σκεφτείς οτί κάτι στη ζωή σου χρήζει σύντομης αλλαγής σημαίνει ότι πλέον δε σε ικανοποιεί ΑΡΑ οφείλεις να το ΑΛΛΑΞΕΙΣ!Πόσο εύκολο όμως είναι στα "λόγια" να το κάνεις και πόσο στην πράξη.Η απόφαση είναι μια συνειδητή επιλογή και κάτι που μπορεί να σου αλλάξει ριζικά τη ζωή ή και να σε καταστρέψει.Σημασία δεν έχει τόσο το αποτέλεσμα, αυτό θα φανεί κυρίως στην πορεία!Άν επέλεξες σωστά απλά θα έχεις πετύχει εαν όχι πάλι κερδισμένος θα βγείς..μην ανησυχείς απο αυτούς που έπεσαν κανείς δεν έμεινε στον πάτο όλοι ξανασηκώθηκαν!
Βαθμός δυσκολίας Νο 1: ΣΥΝΗΘΕΙΑ (ή όπως λέει και ο Στόκας γαμ..ένη συνήθεια)
Ποιός σου είπε οτι είναι εύκολο;; ΚΑΝΕΙΣ !Συνήθεια δεύτερη έξης έλεγαν οι αρχαίοι υμών και δίκιο είχαν!
Σκέψου πρακτικά, όταν συνηθίζεις κάτι τόσο λιγότερα συναισθήματα σου προσφέρει..αφού σου προσφέρει λιγότερη χαρά γιατί αν το αλλάξεις να σου προσφέρει πίκρα;;Δε λέω κάθε αρχή και δύσκολη όμως η ζωή είναι στα χέρια μας και είναι στιγμές που όσο χάνονται χάνουν και την αξία τους!
Βαθμός δυσκολίας Νο 2: ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ! Σ'αυτή τη ζωή και τα πιο σίγουρα πράγματα είναι ΑΒΕΒΑΙΑ κανείς δεν σου εγγυάται τίποτα για το μέλλον. Το μέλλον το ορίζουμε οι ίδιοι μέσα απο τις επιλογές μας!Εάν δε ρισκάρεις πώς θα ξέρεις εάν έκανες καλά ή όχι ;Τα λάθη υπάρχουν για να τα κάνουμε..επίσης απο αυτά μαθαίνουμε!
ΤΕΛΟΣ κανείς δε θέλει να βρεθεί προ εκπλήξεων..γι'αυτό εάν πραγματικά πιστεύεις ότι κάτι στη ζωή σου πρέπει να αλλάξει ..άλλαξε το πριν σε προλάβουν τα γεγονότα! Σε περίπτωση που γίνει κάτι τέτοιο θα αναγκαστείς να συμβιβαστείς κι αυτό είναι ακόμα πιο επώδυνο επιπλέον θα μετανιώσεις που δεν έκανες τη σωστή κίνηση την κατάλληλη στιγμή και πίστεψε με είναι καλύτερο να μετανιώνεις για κάτι που έκανες παρά για κάτι που δεν έχεις κάνει!!
Όπως και να έχει να ξέρεις πως ό,τι δεν πιστεύεις οτί μπορεί να σε ικανοποιήσει ίσως στο τέλος να σε κάνει ευτυχισμένο !Εσύ θα μείνεις πίσω;;;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Καιρός να φύγω....

Κάτι ο καιρός που άλλαξε απότομα και μας θύμισε βαρύ χειμώνα, κάτι η επιστροφή στις φοιτητικές και όχι μόνο υποχρεώσεις , κάτι η επικαιρότητα που είναι τόσο ψυχοφθόρα, κάτι η μιζέρια της Αθήνας που είναι γεμάτη σκουπίδια ..όλα αυτά μαζί συμβάλλουν στην πτώση της ψυχολογίας μας! Αν και ανέκαθεν ήμουν παιδί του χειμώνα ..αυτού του χουζουρέματος στον καναπέ με την τηλεόραση να παίζει και την κουβέρτα να μου χαρίζει την πιο γλυκιά ηδονή.. τώρα πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά με αποτέλεσμα να θέλω να ξεφύγω..! Να κλείσω τα μάτια σε ο, τι   φθείρει έστω και λίγο την ψυχική μου ηρεμία , να κάνω μόνο όμορφες σκέψεις, να βάλω το πιο όμορφο μου χαμόγελο, να κατεβάσω τα ζεστά μου ρούχα και παπούτσια και να φύγω…για που? Για κάπου για λίγο ..μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι ο χειμώνας ήρθε για να μείνει και θα είναι πολύ δύσκολος!

ΑΛΛΑΖΟΥΝΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ (;)

Πόσες φορές έχει «πέσει» σε ένα τραπέζι φίλων, ζευγαριών, εραστών, πνευματικών και μη ανθρώπων αυτή η ερώτηση.. πόσες διαφορετικές γνώμες, πόσα διαφορετικά επιχειρήματα… πόσες ώρες συζήτησης για κάτι που τελικά δεν φαίνεται να έχει μονολεκτική απάντηση! Ο κάθε άνθρωπος ανάλογα με την εμπειρία του μικρή ή μεγάλη έχει μια απάντηση.. Προσωπικά μπήκα πολλές φορές, ειδικότερα τον τελευταίο καιρό στη διαδικασία να το εξηγήσω.. να προσπαθήσω να βρω μέσα μου μια απάντηση να κρίνω σύμφωνα με την εμπειρία μου! Χρειάστηκαν μέρες και ώρες… βουβών σκέψεων ακόμη και υπολογισμών (πόσοι άνθρωποι που πέρασαν από τη ζωή μου άλλαξαν.. άλλαξαν όντως ή ήταν πάντα έτσι κι εγώ απλά δεν το έβλεπα). Τελικά κατέληξα στο ότι δεν πρέπει να πάρω ως παράδειγμα τους άλλους αλλά τον ίδιο μου τον εαυτό.. για να βρω την απάντηση! Τί   έχει αλλάξει σε μένα τα τελευταία 19 χρόνια; Τί έμεινε ίδιο; Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έχω περάσει διάφορες ουσιαστικές και ανούσιες φάσεις! Στιγμές που τραντάχτηκα και ...

Τώρα τι; τώρα ποιός;

Γύρισα σπίτι , 4 τοίχοι δε με χωρούσαν , έφυγα για την παραλία με σκοπό να ηρεμίσω να νιώσω καλύτερα, να διαγράψω τις σκηνές βίας που είδα, τους υπερήλικες που έκλαιγαν, τα παιδάκια που τρομαγμένα ρωτούσαν τι έγινε, τους φίλους μου που έκλαιγαν και τον πατέρα μου που με κοιτούσε με μάτια γεμάτα θλίψη και απογοήτευση, μάταια δεν κατάφερα τίποτα οι εικόνες ήταν ριζωμένες βαθιά στο μυαλό μου και η καρδιά μου ήταν έτοιμη να σπάσει από θλίψη. Τα μάτια δε γέμισαν , δεν έκλαψα ήμουν μουδιασμένη ή καλύτερα χαμένη ναι χαμένη έτσι ένιωθα. Μπήκα πάλι στο σπίτι, και με πίκρα συνειδητοποιήσα ότι δεν άλλαξε τίποτα. Για ύπνο ούτε λόγος ... ξέσπασα σε κλάματα για τρία μόνο λεπτά αναβιώνοντας στο μυαλό μου όλα αυτά που έχω ζήσει από τη Φιλαδέλφεια μέχρι το ΟΑΚΑ από τις μεγαλύτερες χαρές μέχρι τις μεγαλύτερες πίκρες όλα έντονα όλα δύνατα όπως άρμοζε. Θυμήθηκα τα βράδια που έφευγα από το ΟΑΚΑ απογοητευμένη , τα πρωινά της Κυριακής που ξυπνούσα με λαχτάρα να βρεθώ κόντα της.. μάταια τίποτα δεν άλλαζε! ...