Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ένα όνομα..ένας θρύλος...μια ιστορία ΠΥΞ ΛΑΞ

Σκεφτόμουν να αρχίσω αυτό το άρθρο με κάποιο στίχο από κάποιο τραγούδι..όμως αυτό είναι μάλλον αδύνατο..!Δεν μπορείς να διαλέξεις δεν μπορείς να σκεφτείς..δεν μπορείς να αποφασίσεις ποιό από όλα από αυτά που τραγουδήθηκαν στην τεράστια συναυλία του Ο.Α.Κ.Α είναι το καταλληλότερο!Τελικά κατέληξα απλά στο οτι δεν μπορώ να περιγράψω αυτό που έζησα...με λόγια, με λέξεις..! Ένα γήπεδο στο πόδι..ένα συγκρότημα που μόνο διαλυμένο απαγορεύεται να αποκαλείται..μου προκάλεσαν δέος συγκίνηση και θλίψη συγχρόνως που μια τέτοια καλλιτεχνική μορφή φτάνει στο "τέλος" της..!Το μόνο θετικό και απόλυτα σίγουρο είναι ότι όλα αυτά τα τραγούδια δεν θα χαθούν..!Προσωπικά η δημιουργία μερικών από αυτών με βρίσκει αγέννητη στο χρόνο..όμως αυτό δεν λέει τίποτα γιατί απλά μεγάλωσα με αυτά όπως ακριβώς μεγαλώνουν και οι μετέπειτα(από μένα) γεννιές..!!Αυτό μου δίνει τη χαρά να ελπίζω πως οι στίχοι και τα τραγούδια αυτού του συγκροτήματος θα μείνουν άφθαρτα στο χρόνο!
Πραγματικά αν συνεχίσω να γράφω απλά θα επαναλαμβάνομαι ..το μόνο λοιπόν που θα πώ κλείνοντας είναι μια συμβουλή προς όλους αυτούς που τυχαίνει να σκέφτονται να πάνε σε μία από τις ακόλουθες συναυλίες να ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΟΥΝ..και προς εκείνους που έχασαν τη σημερινή να μην στεναχωριούνται γιατί αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί ακόμα μία στις 10 του Σεπτέμβρη στη Μαλακάσα στο terravibe park !
Όσο για εμάς που ήμασταν εκεί..η παρουσία μας αλλά και όσα ζήσαμε αποτελεί ένα κίνητρο για να τους ξαναδούμε...!!

  
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ :
Σάββατο 8 & 9 Ιουνίου 2011, Θέατρο Ε.Η.Μ., Ιωάννινα
Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011, Ολυμπιακό Στάδιο, Αθήνα
Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011, Ael Fc Arena, Λάρισα

Σάββατο 23 Ιουλίου 2011,Δημοτικό Στάδιο Ανθή Καραγιάννη,Καβάλα
Κυριακή 24 Ιουλίου 2011,Δημοτικό Στάδιο,Αλεξανδρούπολη
Σάββατο 30 Ιουλίου 2011,Δημοτικό Στάδιο Αγίας Νάπας, Αμμόχωστος Κύπρου
Σάββατο 6 Αυγούστου 2011, Αθλητικό Κέντρο, Καρπενήσι
Τετάρτη 10 Αυγολυστου 2011, Καλαμάτα, Δημοτικό Στάδιο
Παρασκεύη 12 Αυγούστου 2011,Θέατρο Αρχαίας Ολυμπίας,Ολυμπία
Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011 Καυτατζόγλειο Στάδιο, Θεσσαλονίκη
Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011, Παμπελοποννησιακό Στάδιο, Πάτρα
Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011, Παγκρήτιο Στάδιο, Ηράκλειο Κρήτης
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Καιρός να φύγω....

Κάτι ο καιρός που άλλαξε απότομα και μας θύμισε βαρύ χειμώνα, κάτι η επιστροφή στις φοιτητικές και όχι μόνο υποχρεώσεις , κάτι η επικαιρότητα που είναι τόσο ψυχοφθόρα, κάτι η μιζέρια της Αθήνας που είναι γεμάτη σκουπίδια ..όλα αυτά μαζί συμβάλλουν στην πτώση της ψυχολογίας μας! Αν και ανέκαθεν ήμουν παιδί του χειμώνα ..αυτού του χουζουρέματος στον καναπέ με την τηλεόραση να παίζει και την κουβέρτα να μου χαρίζει την πιο γλυκιά ηδονή.. τώρα πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά με αποτέλεσμα να θέλω να ξεφύγω..! Να κλείσω τα μάτια σε ο, τι   φθείρει έστω και λίγο την ψυχική μου ηρεμία , να κάνω μόνο όμορφες σκέψεις, να βάλω το πιο όμορφο μου χαμόγελο, να κατεβάσω τα ζεστά μου ρούχα και παπούτσια και να φύγω…για που? Για κάπου για λίγο ..μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι ο χειμώνας ήρθε για να μείνει και θα είναι πολύ δύσκολος!

ΑΛΛΑΖΟΥΝΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ (;)

Πόσες φορές έχει «πέσει» σε ένα τραπέζι φίλων, ζευγαριών, εραστών, πνευματικών και μη ανθρώπων αυτή η ερώτηση.. πόσες διαφορετικές γνώμες, πόσα διαφορετικά επιχειρήματα… πόσες ώρες συζήτησης για κάτι που τελικά δεν φαίνεται να έχει μονολεκτική απάντηση! Ο κάθε άνθρωπος ανάλογα με την εμπειρία του μικρή ή μεγάλη έχει μια απάντηση.. Προσωπικά μπήκα πολλές φορές, ειδικότερα τον τελευταίο καιρό στη διαδικασία να το εξηγήσω.. να προσπαθήσω να βρω μέσα μου μια απάντηση να κρίνω σύμφωνα με την εμπειρία μου! Χρειάστηκαν μέρες και ώρες… βουβών σκέψεων ακόμη και υπολογισμών (πόσοι άνθρωποι που πέρασαν από τη ζωή μου άλλαξαν.. άλλαξαν όντως ή ήταν πάντα έτσι κι εγώ απλά δεν το έβλεπα). Τελικά κατέληξα στο ότι δεν πρέπει να πάρω ως παράδειγμα τους άλλους αλλά τον ίδιο μου τον εαυτό.. για να βρω την απάντηση! Τί   έχει αλλάξει σε μένα τα τελευταία 19 χρόνια; Τί έμεινε ίδιο; Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έχω περάσει διάφορες ουσιαστικές και ανούσιες φάσεις! Στιγμές που τραντάχτηκα και ...

Τώρα τι; τώρα ποιός;

Γύρισα σπίτι , 4 τοίχοι δε με χωρούσαν , έφυγα για την παραλία με σκοπό να ηρεμίσω να νιώσω καλύτερα, να διαγράψω τις σκηνές βίας που είδα, τους υπερήλικες που έκλαιγαν, τα παιδάκια που τρομαγμένα ρωτούσαν τι έγινε, τους φίλους μου που έκλαιγαν και τον πατέρα μου που με κοιτούσε με μάτια γεμάτα θλίψη και απογοήτευση, μάταια δεν κατάφερα τίποτα οι εικόνες ήταν ριζωμένες βαθιά στο μυαλό μου και η καρδιά μου ήταν έτοιμη να σπάσει από θλίψη. Τα μάτια δε γέμισαν , δεν έκλαψα ήμουν μουδιασμένη ή καλύτερα χαμένη ναι χαμένη έτσι ένιωθα. Μπήκα πάλι στο σπίτι, και με πίκρα συνειδητοποιήσα ότι δεν άλλαξε τίποτα. Για ύπνο ούτε λόγος ... ξέσπασα σε κλάματα για τρία μόνο λεπτά αναβιώνοντας στο μυαλό μου όλα αυτά που έχω ζήσει από τη Φιλαδέλφεια μέχρι το ΟΑΚΑ από τις μεγαλύτερες χαρές μέχρι τις μεγαλύτερες πίκρες όλα έντονα όλα δύνατα όπως άρμοζε. Θυμήθηκα τα βράδια που έφευγα από το ΟΑΚΑ απογοητευμένη , τα πρωινά της Κυριακής που ξυπνούσα με λαχτάρα να βρεθώ κόντα της.. μάταια τίποτα δεν άλλαζε! ...